タニダ　：：　ね、３１日スンジェは予定があるでしょ？
スンジェ　：：　ううん、もないよ～暇～～
タニダ　：：　本当？？じゃ、一緒に神社行かない？
スンジェ　：：　いいよ～行こう～～
タニダ　：：　じゃ、１１時に会おうね～～
スンジェ　：：　ええ。。。夜の１１時？？
タニダ　：：　うん～　ダメなの？
スンジェ　：：　眠くて多分行けない。。
タニダ　：：　へえええ～　やだよ～　一緒に行くって言ったのに。。　Ｔ－Ｔ
スンジェ　：：ハハハ～
タニダ　：：　やだ。。スンジェが行かないとタニダも行かない～朝まで根もううう　＞Ｏ＜
スンジェ　：：　行く。。。行くから。。。

行く。。。行くから。。。

เวลาที่เรากำลังสนใจใครบางคน แค่คำพูดง่ายๆของเค้าก็ทำให้ตัวเราเองหวั่นไหวได้จริงๆเลยนะ วันนั้น หลังจากที่ซุงเจพิมพ์สองคำง่ายๆนี้ตอบกลับมา เราก็พิมพ์ตอบกลับไปว่า

タニダ　：：　ちょっと待ってね。友達からの電話。。

ทั้งๆที่ความจริงก็ไม่ได้มีใครโทรหาเราหรอก เราแค่ตื่นเต้นจนคิดภาษาญี่ปุ่นจะคุยกะเค้าต่อไม่ออกเท่านั้นเอง... เราไม่นึกว่าเรากับเค้าจะมาสามารถสนิทกันได้มากขนาดนี้... ทั้งๆที่แค่ได้เป็นมากกว่าคนรู้จักธรรมดาเราก็มีความสุขจะแย่แล้ว...

ก่อนหน้านี้ ตอนไปเที่ยวกันสองคน เรากะเค้าก็คุยกันเหมือนกันเป็นคนรู้จักกันมานทั้งๆที่ความจริงพึ่งรู้จักกันได้ไม่ถึงสัปดาห์... เราเป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อนผู้ชาย เพราะงั้นการที่ผู้ชายบางคนสามารคุยกับเราได้ถูกคอแล้วเค้าก็ยอมสนิทกับเราขนาดนี้... มันทำให้เรารู้สึกดีมาก และเราก็ยิ่งชอบเค้ามากขึ้นไปใหญ่...

ทั้งๆที่ก็พยายามจะชอบแค่ระดับเพื่อน แต่ไม่รู้เมื่อไหร่เราจะห้ามใจตัวเองไม่อยู่กันน้า...

แต่คนผิดคือซุงเจนี่นา... ก็อยากจะหน้าตาดีเวอร์แถมยังนิสัยดีขั้นเทพทำไมกันเล่า... //////////

พรุ่งนี้... จะไปไหว้พระด้วยกัน เราจะหาเรื่องอะไรคุยกะเค้าดีนะ แต่ที่แน่ๆคิดต้องพอดิกไป จะได้ไม่มีช่วงเวลาติดขัดให้รำคาญใจ~~~

นี่คงจะเป็นเอนทรี่สุดท้ายของปีนี้ รีแคปของปีเก็บไว้เขียนปีหน้าละกันเนอะ~~ XD