ช่วงนี้เหมือนอะไรๆมันเกิดพิกัดหลายอย่างพร้อมกัน ทั้งๆที่เวลาก็ผ่านมาแค่ไม่กี่วัน... ทำไมกันน้า...

Overload 1 :: Exam

อันนี้มันโอเวอร์ตรงความยากของคันจิที่เราคาดไม่ถึง มีให้เขียนคันจิ 14 ตัว เราเขียนไป 2 เหอๆ นอกนั้นโล่ง เห็นคันจิในข้อสอบแล้วแบบ... นี่อะไนอ้ะ เคยเรียนเหรอ เรียนบทไหน~~ >_< ให้เขียนฮันไทก็ได้มั่งไม่ได้มั่ง บางตัวถ้าเป็นฮิรากานะก็คงจะตอบได้ แต่พอมันเป็นคันจิที่เราอ่านไม่ออกมา เราก็ไม่รู้จะตอบยังไง เฮ้ออออ

แถมนอกจากคันจิ Reading Comprehension ก็ยากบรมอ่ะ อันที่เอามาจากในหนังสือก็ยังพอว่านะ แต่อันที่พึ่งเจอครั้งแรกในข้อสอบนี่แบบว่า ต้องอ่านแบบตั้งใจมากๆ ค่อยๆแปลไปทีละประโยคแล้วก็จะค่อยๆเข้าใจว่าเนื้อเรื่องมันเป็นยังไง แต่พออ่านคำถาม เราก็จะมึนว่ามันควรจะตอบยังไงต่อล่ะ มันต้องเอาคำตอบจากตรงนี้ แล้วต้องเขียนยังไง คันจิตัวที่อ่านไม่ออกมันจะมีความหมายตรงกับที่เราคิดไว้รึเปล่า...

สรุปก็นั่นคิดจนหัวมันโอเวอร์โหลดไปตามระเบียบ...

Overload 2 :: Baito

เรื่องงานี่ถือว่าเป็นเรื่องที่บ่นไปแล้วก็คงจะไม่ได้อะไรขึ้นมา แต่ถ้าไม่ได้บ่นแล้วมันหงุดหงิด ช่วงนี้ที่ทำงานเรา ทางบริษัทใหญ่เค้ากำลังจะเปิดสาขาใหม่ เค้าก็เลยให้เทนโจ้เราไปคอยดูแลงานที่ร้านใหม่ควบกับร้านที่ทำอยู่ไปด้วย แล้วพอเทนโจ้ไม่อยู่ ระบบในร้านมันก็เริ่มหละหลวมอ่ะ แบบเวลาคนจะขอหยุด เค้าก็ขอหยุดกับพี่ที่ทำงานด้วยกัน ซึ่งบางทีตัวพี่เค้าก็ห้ามไม่ให้หยุดไม่ได้เพราะเค้าไม่ได้เป็นเทนโจ้ พอเป็นแบบนั้น บางวันก็เลยจะมีคนทำงานแค่ 4 คนมั่ง ทำแล้วกลับบ้านเร็วเยอะมั่ง แล้วเทนโจ้ใหม่ที่มาทำงานแทนก็ทำงานไม่คล่อง คิดเงินช้า จดรหัสอาหารผิด จำรหัสไม่ได้ ออกอาหารไม่ถูก สรุอคือเป็นเทนโจ้ที่ทำให้การทำงานติดขัด แล้วตอนจะปิดร้านเค้าก็จะปิดบัญชีช้าจนไม่สามารถปลีกตัวออกมาช่วยขนของได้

และผลสรุปก็คือ... เราก็ทำงานจนโอเวอร์โหลดเลยไงล่ะ รู้สึกทำงานไปเยอะกว่าเงินที่ได้อีกมั้ง ช่วงหลังๆกลับบ้านแบบเพลียๆ อารมณ์ก็ไม่ค่อยดีเพราะว่าเหนื่อย พอคุยๆกับเพื่อนที่จะย้ายไปอยู่ด้วยเค้าก็บอกว่าไว้ไปหางานทำใหม่แถวคาวาซากิเอาก็ได้ ร้านที่รับเด็กไบท์ไม่ได้มีแค่ร้านเดียวในญี่ปุ่นซะหน่อย ซึ่งเราก็คิดว่ามันถูก เราก็เลยบอกเทนโจ้ไปว่าเดือนหน้าจะไม่ทำแล้ว เทนโจ้เค้าก็เข้าใจ เค้าก็บ้ายบาย (ตั้งแต่วันที่บอกเลย ฮ่าๆๆ)

Overload 3 :: Karaoke

สองสามวันมานี่เหมือนเป็นคนเก็บกดไม่ได้ร้องเพลงมานาน จริงๆก็นานนะ เกือบเดือนสองเดือนได้ วันเสาร์ที่ผ่านมาก็เลยไปร้องเพลงกะกิ๊ฟแถวๆบ้านกิ๊ฟที่คาชิวะ ชม.ถูกเหลือเชื่อ ไปสองคนร้องสองชม.แถมน้ำ จ่ายแค่คนละ 280 เยน

ไปถึงเราก็ระดมกดเพลง V-Kei ที่ช่วงนี้ฟังบ่อยๆ เพลงอลิสที่เหมือนจะเสียงต่ำเกินไปจนไม่น่าร้องได้ แต่พอร้องด้วยโทนตัวเองแล้วมันก็ไม่ได้ลงต่ำขนาดนั้น ก็เลยเมามันกับเพลงอลิสไปพักใหญ่ เสร็จแล้วก็ร้องเพลงของชิโดะซึ่งโทนเสียงเข้ากับเสียงเรามาก ร้องได้มันแบบไม่เหนื่อยคอเลย เพลงของกาเซทไม่ค่อยได้ร้องเยอะเพราะเสียงรุกิต่ำไปนิดส์ แต่แอบเสียดายที่ไม่มีเพลงทงบังเพลงใหม่แล้วก็ Happiness ของอาราชิ ก็เลยไม่มันถึงที่สุด

แต่... เราก็ไม่ได้หยุดร้องเท่านั้นหรอก เพราะวันนี้เราก็ไปเกะมาอีก ฮ่าๆๆๆ

วันนี้ไปร้องที่ชินจูกุคนเดียวด้วยความคาใจว่าทำไมไม่มี SHINE, Stary Cat กับ Happiness พอเข้าร้านปุ๊บก็บอกเลย คนเดียวสองชม. ฮ่าๆๆๆ แบบกะร้องให้ตายกันไปข้างอ่ะ นี่ถ้ามากับเพื่อนก็คนจะเอามันสี่ชม.ไปแล้วล่ะ

วันนี้ร้องแล้วเจอเพลงที่ชอบเยอะมากเลย แต่ส่วนใหญ่จะเป็นเพลงของ SID กะ Alice Nine ของอลิสที่ชอบสุดก็เพลง 春夏秋冬 ท่อนคอรัสร้องแล้วมันมาก ヴェルヴェット เสียงต่ำไปหน่อย แต่พอปรับเป็นเสียงสูงแล้วก็ร้องมันส์ดี แต่เสียดายไม่มี Red Carpet Going On เพราะช่วงนี้กำลังบ้าเพลงนี้อยู่พอดี

เพลงของ SID ที่ชอบก็มี Smile, エール, 夏恋, アリバイ, スロウ, Sweet? สรุปคือชอบเยอะมากเพราะร้องแล้วเพลิน โทนเสียงของมาโอะสูงอยู่แล้ว เราก็เลยร้องด้วยเสียงสูงของเราได้ง่าย แถมเพลงของ SID เนื้อร้องเยอะด้วย นั่งอ่านฮิรากานะผสมคันจิแล้วก็ก็ร้องไปด้วยแบบว่ามันส์มาก เพราะมันแอบเร็วแต่ถ้าอ่านไม่ทันก็ร้องไม่มันส์ ก็เลยต้องเร่งสายตาตัวเองแถมต้องอ้าปากร้องให้ถูกอีกต่างหาก ฮ่าๆๆๆ นี่ถ้าสอบคันจิคราวหน้าให้สอบโดยการร้องเพลง เราว่าเราคงท็อป ฮ่าๆๆๆๆ

แล้ววันนี้ได้ร้อง Happiness กับ SHINE แล้วด้วย เย้ ร้องเพลงโอเวอรืโหลดไปหน่อยแต่ก็มีความสุขแอนด์สบายใจขึ้นเยอะ~ การร้องเพลงทำให้เรามีความสุขได้จริงๆล่ะน้า~

Overload 4 :: Shabu Tabehodai

วันที่ไปนอนค้างบ้านกิ๊ฟ คุณแม่กับคุณพ่อเค้าพาไปกินทาเบโฮได T-T ซาบซื้งจนไม่รู้จะอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ยังไง... ทาเบโฮไดที่เราไปกิน อย่างแพงก็พันห้า แต่นี่บ้านเค้าพาเราไปกินทาเบโฮไดหัวละ สามพัน อย่างไม่กลัวเปลืองเงิน ทั้งๆที่ตัวเราเองก็ไม่ได้สนิทกับกิ๊ฟขนาดนั้น... เอหรือสนิทกันแล้วหว่า ก็สนิทกันล่ะมั้ง

ด้วยความที่เป็นทาเบโฮไดแบบหรู สิ่งที่ต้องเดินไปตักเองจึงมีแค่สลัดบาร์ ส่วนเนื้อชาบูเค้ามีแบ่งเกรดราคาเอาไว้ เราก็แค่เลือกแล้วก็สั่งเค้า บอกว่าเอากี่ถาด เค้าก็จะยกมาเสริฟถึงโต๊ะ แต่ตอนจะกินหิวเกินไปเลยถ่ายไว้ได้แค่ภาพสฃัดที่ตักมา กับงาที่ต้องบดเองเพื่อผสมกับน้ำจิ้มที่อร่อยมากกกกกกกกกกกกกก เนื้อก็นุ่ม ซุปพอใส่ผงซุปลงไปรสชาติก็อร่อยโดนใจ เส้นอุด้งหนาเป็นนิ้วก็นุ่มนิ่ม ถึงจะคีบผักไม่ค่อยทันคนอื่นเค้าแต่เราก็กินซะพุงกาง

ดูแบบนี้คงเหมือนกินน้อย แต่ความจริงพนักงานเค้าคอยเดินมาเก็บถาดไปเรื่อยๆ ความจริงกินหมูกันไปเกือบ 10 ถาดแน่ะ -- --;;; กินเสร็จแล้วพึ่งจะรู้สึกตัวว่าวันนี้ตัวเองกินแบบโอเวอร์โหลดมากมาย เหอๆ

Overload5:: Shopping

ถึงจะบอกว่าโอเวอร์โหลดแต่ความจริงยังไม่ได้ช้อปหรอกนะ แค่วินโดว์ชอปปิ้งมาเฉยๆ ไปเดินตึก OIOI ที่ชินจูกุมาแล้วแบบถูกใจเสี้อของ Algonquins ตัวนี้

พอดูโดดๆแล้วมันออกจะเฉยๆ แต่พอใส่กับเสื้อเชิ้ตตัวในแล้วน่ารักอ่ะ แต่แค่เสื้อตัวนี้ก็ 5800 เสื้อตัวในอีก 8900 รวมออกมาแล้ว... เลิกคิดดีกว่า ฮ่าๆๆ ถึงจะชอบมาก แต่มันไม่คุ้มราคาเลยอ่ะ ของยี่ห้อนี้คงต้องรอ Laforet Sale คราวหน้าเราถึงจะได้มีโอกาสซื้อแบบเป็นกอบเป็นกำอีกล่ะมั้ง...

ใบนี้เป็นกระเป๋าของ H-Naoto เราก็เรียกเป็นแบรนด์ของเค้าไม่ค่อยถูกแฮะ รู้สึกจะเป็น HN+nois ที่ทำพวก accessory กระเป๋า หมวก ผ้าพันคอ อะไรพวกนี้ กระเป๋าแนวนี้ใบแรกของเราก็เป็นของ HN+nois แต่เป็นสีขาวสะพายหลัง ใบนี้ถูกใจตรงที่หุ่นโชว์ที่ใส่กางเกงขาสั้นอยู่ พอสะพายกระเป๋าใบนี้เข้าไปแล้วมันเข้ากันมากเลยอ่ะ แถมพอขอคนขายเปิดดู ด้านในช่องก็เยอะ (ช่องเหมือนใบสีขาวใบแรกของเราแหละ ลายเดียวกันด้วยที่จริง) เปิดไปเปิดมาก็ยิ่งถูกใจ สุดท้ายก็เลยขอคนขายเค้าเก็บเอาไว้ พอเงินเดือนออกค่อยไปซื้อ ไม่ได้ช้อป ก็เหมือนช้อปไปแล้วล่ะเนอะ... T-T

อันสุดท้ายนี่เป็นชุดของ Bodyline ที่ซื้อมาจากฮาราจุกุที่ไปพอดีวันสุดท้ายที่เค้าลดราคา ที่จริงไม่ได้กะไปเดินฮาราหรอก กะจะรอไปพร้อมวะสุ แต่วันนี้เพื่อนเกาหลีที่จะกลับประเทศดันโทรมาตื๊อบอกให้ไปเที่ยวด้วยกันหน่อยเพราะพรุ่งนี้เค้าจะกลับแล้ว แล้วเราก็อยู่ข้างนอกพอดี สุดท้ายก็เลยออกไปเจอเค้า และก็แวะกินข้าวกับเดินดูของนิดหน่อยกับคุยนู่นนี่ไปเรื่อย

ชุดนี้ซื้อมาราคา 4999 จากราคาจริงหมื่นกว่าๆ ถ้ามันไม่ลดครึ่งๆแบบนี้เราก็คงจะไม่ซื้อหรอก ใส่ออกมาแล้วรู้สึกว่าตัวเองแอบอ้วนไปนิด จะไปโทษว่าเป็นเพราะชุดมันก็ใช่เหตุ เพราะงั้นเราควรจะหาทางลดความอ้วนอีกครั้งดีกว่า ฮ่าๆๆๆ

นี่ขนาดยังไม่ได้เงินเดือน เรายังแอบวินโดว์ช้อปจนโอเวอร์โหลดได้ขนาดนี้... แบบนี้พอได้เงินมาพรุ่งนี้ เราจะอดใจไม่ใช่ไหวเหรอเนี่ย -- --;;;

Overload 6 :: ME

เราเบื่อตัวเองที่ควบคุมตัวเองแบบนี้ไม่ได้จัง ไม่ว่าจะทำอะไรก็เหมือนเราไม่มีลิมิทไปซะหมด แล้วยิ่งพอทำงานหาเงินเองได้ โดยไม่ต้องคอยขอป๊ากับแม่เวลาจะซื้อของ ซื้ออะไรมาเยอะก็ไม่ต้องกลัวเค้าจะเห็นแล้วบ่นเพราะอยู่คนละประเทศกัน ยิ่งเป็นแบบนั้นเรายิ่งใช้เงินเยอะเข้าไปใหญ่ T-T

แต่เราก็ห้ามตัวเองไม่ให้ชอบการแต่งตัวไม่ได้ ห้านตัวเองไม่ให้หลงแฟชั่นญี่ปุ่นไม่ได้ ถ้าเรายังอยู่ญี่ปุ่นต่อไป... เราก็คงจะต้องใช้ชีวิตแบบ Overload แบบนี้ต่อไปล่ะนะ...

頑張れいち～ 日本に住めるのをあきらめないで～ >__________<