2007/Sep/01

จริงๆแล้วเช้านี้ตั้งใจจะอัพบลอคเรื่องของเมื่อวาน แต่ด้วยความเร่งรีบทำให้การอัพถูกขวางกลางคันและเราก็ต้องรีบแจ้นไปโรงเรียน ออกจากบ้านตอนเที่ยง 2 นาที แตสามารถไปถึงสถานีทันรถไฟเที่ยว เที่ยง 16 ได้อย่างน่าเหลือเชื่อ ใช้เวลาเดินจากหอไปสถานีภายใน 14 นาทีได้แบบนี้น่ะ... น่าภูมิใจชะมัดเลยนะเนี่ย~~ >_<

เรื่องน่าเหลือเชื่ออีกอย่างนึงก็คือ วันนี้ตอนไปทำงาน เทนโจ้เดินมาบอกว่า วันนี้ซื้อที่เขียนคิ้วมาให้ แต่ลืมเอามาล่ะ ตอนฟังทีแรกนึกว่าเค้าล้อเล่น ก็เลยไม่ค่อยตื่นเต้น แต่พอเค้าถามว่า "ไม่อยากได้เหรอ" เราก็ถามเค้ากลับว่า "ซื้อมาให้จริงๆเหรอ" เค้าก็บอกว่าซื้อมาให้จริงๆสิ เราแบบอึ้งไปเลย... ไม่นึกว่าจะได้รับอะไรจากเทนโจ้ ยิ่งเป็นที่เขียนคิ้วที่เราออกปากบอกว่าตอนนี้อยากได้อยู่แล้ว... ยิ่งน่าตกใจใหญ่อ่ะ

แต่สุดท้าย พอเราบอกว่า อยากได้ค่ะ เทนโจ้ก็ตอบกลับว่า "งั้นไม่ให้ดีกว่า" ก็วกกลับไปอีหรอบเดิมอยู่ดีอ่ะน้า~ -- --;;;

อีกเรื่องของวันนี้ คือ.......... เราดู アリス九號. ที่ออก Music Japan ไม่ทัน -- --;;; ทั้งๆที่ตอนกลับบ้านก็ตั้งใจไว้แล้วนะว่าจะกลับมาดูให้ได้ พอกลับมาเห็นวะสุนั่งดูคอม เราก็เลยนึกว่าทีวีรับช่อง NHK ไม่ได้ ก็เลยไปอาบน้ำ ซักผ้าไปตามประสา แล้วพอลองถามวะสุดูว่าทีวีดู Music Japan ได้มั้ยอ่ะ วะสุก็บอกว่ายังไม่ได้ลอง เราก็เลยเปิดทีวีดู โอเช... ไล่ๆช่องไปเรื่อยๆ แล้วเราก็...

เห็น โช กำลังร้องท่อนสุดท้ายของเพลง White Prayer -- --;;;;

โด่... ถ้าจะให้ดูเท่านี้ก็สู้ไม่ได้ดูอะไรเลยเหมือน The Gazette ไปเลยดีกว่า~~ (เอ๊ะ... มันดีกว่าตรงไหน 555)

แต่ก็ได้เห็นมาโอะล่ะนะ ถึงมาโอะจะชอบยกไมค์ขึ้นมาเกะกะหน้าทำให้เห็นแต่ไมค์ก็ตามเถอะ... -- --;;;

นอกนั้นวันนี้ก็ไม่มีอะไรจ๊าบๆเกิดขึ้นละ กลับไย้อนความของเมื่อวานดีกว่า

07-08-31

เมื่อวานไม่มีงาน เย้เย~~ ด้วยความว่างก็เลยถือโอกาสไปเดิน Laforet ด้วยเงินในกระเป๋าอันแสนน้อยนิด แบบ 2000 ที่มีวันก่อน ตอนนี้เหลือแค่พันกว่าๆแล้วล่ะ... -- --;;; แต่ถึงจะมีเงินแค่นั้น... แต่เราก็มุ่งหน้าสู่ Laforet อยู่ดี~~ XD

พอไปถึงตึกปุ๊บ เราก็โดน attack ด้วยหนังสือ ARENA37℃ เล่มของเดือน 10 หน้าปกโชคุง O_____O

SHOU~!!

เห็นทีแรกยังไม่เชื่อสายตาตัวเองเท่าไหร่เพราะตรงหน้าปกโชคุงเค้าใส่ชุดไพรเวท แถมยังถ่ายคนเดียวกับน้องหมาโดยไม่มีสมาชิกคนอื่นๆในวงเลยอีกต่างหาก เห็นโชคุงเด่นหราอยู่กลางหน้าปกแบบนั้น เราก็เลยเดินเข้าไปหยิบหนังสือเล่มนั้นขึ้นมาซะเลย

ดูไปแล้ว... ที่แย่ยิ่งกว่านั้นก็คือ... ด้านในโชคุงลงเยอะมากกกกกกกกกกกกกกก เกือบ 20 หน้าได้เลยมั้ง ถ่ายแบบแบ่งเป็น part มี 4-5 part เนี่ยแหละ มันเยอะจนแบบเกือบครึ่งเล่มแทบจะเป็นโชไปหมดแล้วอ่ะ แถมด้านหลังๆก็ยังมี The Gazette ที่เป็นรูปในคอนอีกต่างหาก...

แค่เห็นโชคุงก็ใจยวบอยากซื้อแล้ว เจอเรตะเข้าไปอีก... ถ้ามีเงินเราต้องซื้อหนังสือเล่มนี้เป็นอย่างแรกเลย ฮึ้ยยยยยย

ดูโชคุงเสร็จแล้วเราก็ไปเดินดูเสื้อผ้าต่อ ตอนเดินดู ALGONQUINS อยู่ๆเราก็ถูกพนักงานขายแอคแทค เรากำลังจับๆดูเสื้ออยู่ เจ๊เค้าก็มาเลย "ตัวนี้มี 3 สีนะคะ เสื้อนอกไม่ได้มาคู่กัน แต่ตัวเชิ้ทกับเสื้อกั๊กเป็นเซทค่ะ มีสีชมพู ขาวและก็ดำ น่ารักนะคะ" โอ้... เจ๊ช่างรัว แถมไม่พูดเปล่า พูดไปมือก็จับเสื้อมาโชว์เราไป แถมด้วยการเน้นว่า "เสื้อเชิ้ทน่ะ มีลายด้วยนะคะถ้าดูดีๆ" เราก็ดูตาม... เออลายมันสวยดีจริงๆอ่ะ แต่ราคาไม่สวยเลย เสื้อเชิ้ทที่เค้าพยายามโฆษณานั้นตัวตั้งแปดพันเก้าแน่ะ (ถ้าเราจำไม่ผิดนะ T-T)

ด้วยเงินในกระเป๋าไม่ถึง 2 พันเยน เราเลยต้องบอกเค้าว่าขอคิดดูก่อน และเราก็เดินไปดูมุมอื่น ก่อนจะออกจากร้านบังเอิญไปสะดุดเข้ากับเอื้อมที่ดูน่ารักมากๆตัวนึง เราก็จับๆดูราคา เห็นแค่นั้นเจ๊ก็มาเลย... "ใส่กับเสื้อตัวนี้แล้วน่ารักนะคะ" แล้วเค้าก็จับเสื้อที่เค้าหยิบมาสอดเข้าไปในเอื้อม... แล้วมันก็น่ารักเวอร์ๆๆๆๆๆ น่ารักมากกกกกกกกก เห็นแล้วชอบมากกกกกกกกกก อยากซื้อทั้งสองตัวที่เค้าเอามาโฆษณาเลยอ่ะ แต่รวมราคาแล้วเอื้อมกับเสื้อเชิ้ทแขนยาวมีโบว์ก็เกือบ 20000 เยนเน่ะ T-T ไม่ไหวเลย แพงงงงงงงงงงง แต่อยากได้จัง~~~

จนแล้วจนรอด เราก็ซื้ออะไรให้เจ๊คนนี้ไม่ได้ แต่ก่อนออกจากร้าน เค้าก็ยังให้แคทตาลอค Autumn ของ ALGONQUINS มาให้เราดูเล่น (ซึ่งเปิดดูแล้วชอบของในนั้นอีกตั้ง 5-6 อย่าง... ฮืออออออออออ)

เดินดูของจนรู้สึกห่อเหี่ยวกับเงินจนพอใจแล้ว เราก็เปิดเอาอาหารที่พี่กุ๊กเก็บไว้ให้ที่ร้านที่เราทำงานพิเศษ ได้แกงแดงกับผัดวุ้นเส้นมากินเป็นข้าวเย็น กลับบ้านอย่างท้องกิ่วโก้ดดดดดดดดดด กลับปุ๊บก็อุ่นอาหารกินปั๊บ รู้สึกอิ่มเอมใจกับชีวิตไร้เงินของตัวเองดีจริงๆ ถ้ากินอยู่แบบนี้แล้วผอมลงได้นะ... เราจะภูมิใจในความพยายามของตัวเองมากเลย >0<

-- กลับมาปัจจุบัน --

ตอนนี้หิวจังงงงงงงงงงงง อยากกินข้าว อยากกินนมมมมมมมมม แต่ตอนนี้ไดเอทอยู๋เพราะงั้นกินไม่ได้ หนีความหิวด้วยการไปนอนดีกว่า T-T พรุ่งนี้เราไม่มีงาน ใช้เวลาว่างนั่งเขียนฟิค アリス九號.ที่เพิ่งเริ่มเขียนวันนี้ให้จบดีกว่า~ เค้าชอบฮิโรโตะกะโช แต่คนรุกน่ะ... ต้องเป็นฮิโรโตะน้า~~ XD

ไปนอนแล้ว หิวจนปวดท้องแล้วเนี่ยยยยยยยยยยย TT-TT


ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
รู้สึกว่าจะมีความเหมือนกันอยู่นะ อยู่ญี่ปุ่นกะอยู่อังกฤษ ไม่ค่อยต่างกันเลยนะ เวลาเราไปโรงเรียนอ่ะ ถ้าพลาดรถ นี่ส่วนใหญก้อไปสายเลย ฝึกให้เราเป็นคนตรงเวลามากขึ้นกว่าเมืองไทยเยอะเลยอ่ะ แล้วก้อเวลาทำอาหารที่ร้านไทยก้อจะมีอาหารกลับมาเก็บไว้ในตู้เย็น หิวปุ๊บอุ่นปัป อิ่มท้องสบายใจ แล้วก้อเวลาเงินน้อยเเต่ไปดูของที่อยากได้ช่างทรมานใจเหลือเกิน อิอิ เเต่ก้อต้องอดทน ชีวิตไร้เงิน
แวะเข้ามาอ่านชีวิตคนต่างเเดนเหมือนกัน
#1  by  19thwarrior At 2007-09-01 05:03, 
เวลาหิวแล้วไม่อยากกินอะไรลองกินน้ำเปล่าดูนะพี่สาว มันพอช่วยได้ล่ะ~~
แต่จริงๆก็กินพวกน้ำถั่วเหลือง หรือพวกน้ำผลไม้ที่น้ำตาลต่ำๆก็ได้นะคะ

มิสยู จุ๊บๆ >3<

ป.ล. ยะมีอีกบลอคนะพี่สาว
http://chunsa.exteen.com ไปเล่นที่นู่นได้
#2  by  YOSHINAKIs At 2007-09-01 08:22, 
โอ้ หนังสือเล่มนี้ เห็นในบลอคโช แต่ไม่คิดว่าจะลงเยอะขนาดน้านนนนน
ราคาเสื้อผ้าแบรนด์พังค์ที่ญี่ปุ่น มันแพงเหลือเกินเนอะ
อยากได้แต่เงินมันไม่อำนวยเล้ยยย *สลด*



เวลาหิวๆตอนไดเอท แล้วใช้วิธีกินหมากฝรั่งหละ ลองทำดูจิ่ๆ แต่วิธีนอนก็ใช้บ่อยเหมือนกัน ฮ่าๆๆๆๆ
#3  by  茸のレン At 2007-09-02 20:00, 

<< Home