กลับมาญี่ปุ่นได้เกือบสัปดาห์ พึ่งจะมีเวลาเข้ามาอัพบลอค เฮ้ออออออออ ชีวิตวุ่นวายที่ญี่ปุ่น... คิดถึงจัง~~~

กลับมาถึงญี่ปุ่นวันแรก ลงเครื่องตอน 8 โมง แต่กว่าจะได้ออกมาจากสนามบินก็ 9 โมงกว่าๆ ออกมาปุ๊บก็ไปถามทางกลับหอ พนักงานที่สนามบินก็แนะนำให้ไปทางรถไฟจะได้เร็ว ไอ้เราก็เชื่อใจ เพราะอยากรีบกลับไปพัก ก็เอาเลย ไปซื้อตั๋วแล้วค่อยๆเดินทางตามแผนที่ที่เค้าเขียนมาให้ และผลสรุปที่ได้ก็คือ... เดินขาลากกลับมาถึงห้องในสภาพซอมบี้ -- --;;; ต่อรถไฟตั้ง 3 สาย แถมยังต้องเดินลากกระเป๋าเดินทางขึ้นสะพานข้ามแม่น้ำมาอีก รู้งี้ไม่ทำเท่บอกแม่ว่าไม่เอาค่ารถแท๊กซี่ดีกว่า...

หลังจากกลับมาถึงบ้านก็ล้างหน้าล้างเหงื่อ แพคกระเป๋า และก็ออกเดินทางรอบสองเพื่อจะไปโรงเรียน ไปถึงโรงเรียนแล้วเพื่อนับอาจาร์ยตกใจกันมาก เพราะเค้าถามกันว่ากลับมาเมื่อไหร่น่ะ เราก็ตอบไปว่า เมื่อเช้า 555 ทุกคนทึ่งในสปิริตของเด็กเกกลับใจมากๆ XD

หลังจากวันแรก วันอื่นๆก็เหมือนปกติ ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นจนถึงวันพฤหัส... แต่นแต๊น~~ เพราะว่าวันพฤหัสที่ 23 สิงหาคม คือครั้งแรกในชีวิตที่เราได้ไปคอน アリス九號 น่ะสิ~ แถมได้ไปแบบงงๆด้วย เรื่องมันเกิดขึ้นจากคืนนึงที่นอนคุยกับวะสุ แฃ้ววะสุบอกว่ามีตั๋วเหลือ จะไปด้วยกันมั้ย เราก็บอกว่าเอาดิ อยากไปเจอโช ทีแรกคิดเล่นๆไว้แค่นั้น เพราะตอนนั้นยังไม่ชอบเพลงของอลิสซักเท่าไหร่เลย ก็ตกลงกันคร่าวๆว่าโอเคเดี๋ยววะสุไปนั่งกับเพื่อน แล้วเราก็ซื้อต่อตั๋วเพื่อนวะสุ เป็นอันลงตัว แต่คืนวันพุธ เพื่อนวะสุดันเมล์มาบอกว่าเค้าขายตั๋วใบของเค้าทิ้งไปแล้ว... T0T ใจสลายขึ้นมาทันที... จากเดิมที่ไม่คิดอะไรมาก เริ่มกลายเป็นเฮิร์ทขึ้นมาเลย แต่เราก็ไม่อยากจะรบกวนวะสุมากก็เลยบอกวะสุไปว่าเราไม่ไปก็ได้นะ แต่วะสุก็บอกว่าคอนนี้ตั๋วยังขายไม่หมด ไปดูหน้างานกันมั้ย... ประกายความหวังก็ปิ๊งกลับขึ้นมาใหม่... ธนิดาก็เลยได้ไปคอนอลิส~~~

วันที่ไปคอน ตอนเที่ยงไปกินข้าวกันที่ชิบูย่า ตอนเดินกลับมาจากสถานีเดินสวนกับจิบิเคย์ด้วย~~ >_< ฟุรุยุ เคตะ วง Lead อ่ะ เดินสวนกันแบบตัวผ่านตัว เคตะแต่งตัวสบายๆ ใส่เสท้อยืดลางทาง กางเกงขายาวแล้วก็หมวกแก๊ป 1 ใบ แต่หน้าตาตัวจริงดูดีไม่เท่าที่ปกติเห็นในแมกกาซีนหรือในพีวี แต่ถึงกระนั้นเราก็ยังดี๊ด๊าจนวะสุละเหี่ยใจ 555

เสร็จแล้วเราสองคนก็ซื้อตั๋วชินคันเซ็นไปนาโกย่า เหอๆๆ ค่าตั๋วรถไฟแพงซะยิ่งกว่าค่าตั๋วคอน แต่ตอนอยากไปไม่ได้สนใจราคาเลยไง แบบจะทำยังไงก็ได้ให้ไปเจอโช ต้องจ่ายแพงยังไงก็คิดว่ามันคุ้มแล้วตอนนั้น นั่งชินคันเซ็นจากโตเกียวไปนาโกย่าใช้เวลาทั้งหมดชม.กับอีก 40 นาที แต่ตอนขึ้นทีแรก เรากับวะสุไม่ได้เอะใจว่าตั๋วที่ซื้อมาแบบไม่ฟิคที่นั่งอ่ะ มันนั่งได้แค่ตู 1-3 แต่ดันไปขึ้นกันตู้ 4 ขึ้นไปทีแรกก็ไม่กล้านั่ง เดินไปเดินมาจนสุดท้ายก็ไปยืนแหงกอยู๋ตรงทางเดินระหว่างตู้ ยืนดูวิวซักพักก็เดินกลับไปหาที่นั่ง และก็นั่งมันตรงที่ของใครก็ไม่รู้ และก็ถูกพนักงานตรวจตั๋วไล่ 555 สุดท้ายก็ไปจบด้วยการยืนมองวิวตรงทางเดินระหว่างตู้ตลอดทางเลย -- --;;;

ระหว่างไปมองเห็นฟูจิซังแบบเลือนลานเล็กน้อยแต่สวยได้ใจมากๆ นอกนั้นก็จะเป็นวิวย่านชานเมืองเลยไปชนบทสลับกับการมุดเข้าอุโมงค์เป็นระยะๆ แต่ด้วยความตื่นเต้นที่จะได้ดูคอน ก็เลยไม่เมื่อยเลยถึงจะยืนกันตลอดทางก็ตาม~~

พอมาถึงนาโกย่า วะสุก็เมล์คุยกับเพื่อน และเพื่อนวะสุก็ซื้อตั๋วหน้าคอนให้เราได้ 1 ใบ XD ไปถึงหน้าคอนเจอคนคอสพี่โทระแบบว่าเหมือนมากๆๆๆๆๆๆ แต่ไม่กบ้าเข้าปขอถ่ายรูป... ชริ... คิดตอนนี้แล้วเสียดายมากๆ แต่ก็... เอาเถอะ T-T ซื้อของหน้าคอนมา 3 อย่าง ที่ใส่ตั๋ว กระจก แล้วก็ที่ห้อยมือถือ เป็นของสามสิ่งที่เข้าเซทกันแล้วเราก็ใช้ทันทีทุกอย่างเลย~~

พอซื้อของเสร็จแล้วเราก็แยกกับวะสุกับเพื่อนเพราะเราอยู่ชั้น 2 แต่พวกวะสุอยู่ชั้น 1 ที่นั่งของเราอยู่แถวสองตรงที่นั่งกลางเยื้องมาทางซ้าย แต่ที่นั่งด้านหน้าไม่มีคนนั่งเลย วู้~~ มองเห็นเวทีชัดแจ่ม ตอนนั่งรอคนเดียวก็ไม่มีไรทำ นั่งถ่ายรูปเวที แล้วก็รอให้คอนเริ่ม ตอนนั้นยังรู้สึกหัวโล่งๆอยู่เลย แบบเพลงอลิสก็รู้จักแค่ White Prayer ท่าเต้นก็ไม่เชี่ยว แต่ยังดีที่ท่องชื่อสมาชิกได้ครบ 5 แล้ว~

พอคอนเริ่ม รู้สึกเหมือนตัวเองถูกอะไรสิง ทั้งๆที่เป็นเพลงที่ไม่รู้จัก ไม่เคยฟังเลยด้วยซ้ำ แต่เราก็เต้นตามซะทุกสเต็ป ท่าไหนไม่มั่น จะแอบมองคนตรงแถว 1 แล้วก็เต้นตาม 555 มันส์ยิ่งกว่าตอนไปคอนกาเซ็ทอีกนะ เพราะอลิสมีท่ามือซะเป็นส่วนใหญ่ แล้วมันทำได้อย่างไม่เคอะเขิน แถมโชชอบนำเต้นอีกต่างหาก ดูโชไปเต้นตามไป โชที่ตัวยาวๆโย่งๆ เต้นแบบเก้งก้างๆนิดๆแต่น่ารักเหลือหลาย~~

เต้นไปเต้นมา พอมองไปตรงเวทีด้านขวาก็จะเห็นฮิโรโตะใส่ฟีลกับการดีดกีตาร์สุดตัวประหนึ่งอาโอยแห่งกาเซท 555 ที่เรารู้สึกว่าคล้ายเพราะเค้าชอบชูแขนขึ้นฟ้าตอนดีดเสร็จแล้วเหมือนกันน่ะ แต่ท่าอื่นที่เป็นเอกลักษณ์ของเค้าก็คงจะเป็นท่าวิ่งไปให้โชลูบหัวมั้ง 555 แบบฮิโรโตะจะชอบมองๆ แล้วพอเจอโชฮิโรโตะจะแอคแทคด้วยการวิ่งลู่ไปหาทันที~ มีตอนนึงโชเค้าขึ้นไปร้องเพลงอยู่ตรงเวทีภูเขาตรงกลาง แล้วฮิโรโตะทีแรกอยู่ด้านล่าง พอมองเห็นโชปั๊บ ตานี่วิ่งร้อยเมตรพร้อมกีตาร์ขึ้นไปเล่นกับโชบนเขาทันที 555 สองคนนี้เป็นอะไรที่น่ารักมากๆ ยิ่งดูก็ยิ่งเกิดฟีลอยาเขียนฟิค... แต่ไม่ใช่โชฮิโรโตะน้า~~ เค้าชอบให้ฮิโรโตะรุก~~~

คนอื่นๆ... พี่โทระไม่ค่อยได้มอง เพราะมัวแต่มองด้านขวาที่มีฮิโรโตะ พี่สง่าก็มองตอนเค้าทำตัวเซ็กซี่ๆเช่นการค่อยๆปลดกระดุมเสื้อ 555 มีตอนนึงพี่เค้าเล่นกับฮิโรโตะ อยู่ๆเค้าก็ลอดขสฮิโรโตะพร้อมกับหอบเบสมุดไปด้วย... สามารถมั้ยล่ะ ฮิโรโตะเตี้ยซะขนาดนั้นแต่สง่าก็ยังมุดเข้าไปได้ 555 แต่แค่นั้นไม่พอ พี่เค้ามีการเสี่ยงชีวิตด้วยการหิ้วเบสข้ามไปตรงเวทีด้านข้างที่มันไม่มีทางเดินอ่ะ ต้องก้าวข้ามเอา แล้วมันเป็นทางเดินแบบที่ถ้าจะข้ามะรรมดา คนปกติก็จะเอาแขนเกาะอะไรไว้ แล้วค่อยข้าม แต่ด้วยความที่พี่สง่าถึงเบสอยู่ ดีดอยู่ด้วย มือก็เลยไม่ว่าง แต่ด้วยสปิริต พี่เค้าก็สามารถข้ามไปได้ ขาไปก็เสียว ขากลับก็เสียว เรารู้สึกว่าเราลุ้นกับการข้ามของพี่เค้ามากจนลืมสนใจโชกะฮิโรโตะไปพักใหญ่ๆเลย ฮ่าๆๆ

ช่วง MC ถูกใจที่โชพูดเรื่องโซ่ โชบอกว่าตอนร้องเพลงน่ะ โซ่คล้องเอวเค้าพยายามเกาะเอวเค้ามากๆ เค้าพูดว่า "こいつもがんばったな" พูดเหมือนเจ้าโซ่เส้นนี้ป็นสมาชิในวงก็ไม่ปาน~ เรื่องอื่นที่ทำให้ประทับใจในตัวโชก็คงไม่พ้นวิธีพูดของเค้าอ่ะ ทุกครั้งที่ได้พูด โชจะต้องขอบคุณแฟนๆเสมอ แล้วเค้าก็ชอบบอกว่าอยากเห็นทุกคนยิ้ม อยากให้ทุกคนสนุก อยากใหสนุกไปด้วยกันกับพวกเค้า อ้า... ได้ยินแล้วก็รู้สึกมีความสุขขึ้นมาเลย ไปคอนคราวนี้ได้ของขวญจากอลิสเป็นเพลงใหม่ด้วยล่ะ 翼 เพราะมากๆๆๆๆๆ เป็นเพลงเร็วที่เพราะมาก เสียงโชโดนใจเรามากเลยอ่ะ ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เราไม่ชอบเสียงต่ำเวอร์ของโช แต่ตอนนี้ฟังกี่เพลงก็เพราะแล้ว XD

อีกช่วงนึงที่จำได้แม่นก็คือช่วง MC ตอนท้าย โชจะค่อยๆสัมภาษณ์สมาชิกแต่ละคนไปเรื่อยๆ แบบถึงตาคนนี้พูด ก็จะเน้นคุยกับคนนั้น แต่เรื่องมันก็มีอยู่ว่าตาของฮิโรโตะมันอยู่ท้ายสุด แล้วกว่าทุกคนจะพูดกันเสร็จ กว่าโชจะกลับมาสนใจฮิโรโตะ ฮิโรโตะก็เบื่อซะแล้ว จากทีแรกที่แค่นั่งอยู่ตรงข้างๆทางขึ้นภูเขาด้านขวา ฮิโรโตะก็ปีนขึ้นไปนั่งหลบมุมอยู่บนเขามืดๆ (เน้นว่ามืดจริงสปอตไลท์ไม่ส่องเลยล่ะ 555) แล้วพอโชจะกลับมาคุยกับฮิโรโตะ เค้าก็ตกใจว่าอ้าว ฮิโรโตะไปไหน ส่วนตาลูกหมา พอเจ้าของหันมาหา ก็กระโดดตุ้บลงมาจากเขาแบบว่าเท่ซะ... แล้วเค้าก็ยืนคุยกันสองคน~ (รู้สึกว่าแค่สองคนจริงๆนะ เพราะสมาชิกคนอื่นๆไม่ได้พูดเสริมอะไรเลย)

ช่วงอังกอร์ วงนี้แฟนๆอังกอร์กร่ยมากอ่ะ น่าสงสาร T-T อังกอร์เสียงเบาจนน่าใจหาย แบบถ้าเป็นกาเซ็ทนะ เค้าคงไม่ขึ้นมาร้องะไรให้ฟังแล้วล่ะ ตอนอังกอรืคนที่นั่งแถวเดียวกับเราก็นั่งพักกันหมด เหลือเรายืนปรบมือร้องอังกอร์อยู่กับคนแถวอื่นๆคนเดียว รู้สึกไม่ดีเลย... เพราะอังกอร์มันเป็นกำลังใจให้ศิลปินนี่นา... การที่ไม่มีอังกอร์ มันก็เหมือนกับคนดูไม่ใส่ใจยังไงไม่รู้สิ แล้วยิ่งพออลิสกลับขึ้นมา แล้วโชพูดขอบคุณเสียงอังกอร์นะ... สงสารโชขึ้นมาเลย T-T โช... คอนต่อๆไปเราจะตามไปอังกอร์ให้โชเองนะ เราจะไม่นั่งพักรอโชขึ้นมาเฉยๆ ฮืออออ

อ้อ แล้วก็ฉากฮิโรโตะจุ๊บโช มันอยู่เพลงไหนล่ะ... ไปคอนนี้รู้สึกได้ฟังเพลงใหม่แทบจะทุกเพลง ถ้าไม่นับ White Prayer นะ 555 จำไม่ได้แล้ว แต่มันเป็นช่วงโทระ สง่า โช ฮิโรโตะ ยืนร้องเพลงเรียงกัน 4 คน แล้วก่อนจะสลายตัว ฮิโรโตะก็เลื่อนหน้าขึ้นไปหอมแก้มโช... จุ๊บ~ คนไทยที่ชั้นสองคนหนึ่งเกิดอาการสติหลุดขึ้นมากะทันหัน กรี๊ดกร๊าด "ฮิโรโตะจุ๊บโช~ฮิโรโตะจุ๊บโช~" อยู่คนเดียวแบบอย่างได้อารมณ์ เป็นภาพที่ติดตามากๆ แล้วมันก็ทำให้คอนนี้ยิ่งน่าจดจำขึ้นไปอีก~~ XD

หลังจากจบคอน เราก็รู้สึกตัวแล้วว่า... เราชอบ アリス九號 ซะแล้วล่ะ ไม่ใช่แค่ชอบธรรมดาด้วยนะ ชอบแบบกลับหอมาปุ๊บเราก็นั่งดูดเพลงอลิสจากวะสุ แล้วตอนนี้ก็ฟังแต่เพลงอลิสตอนนั่งรถไปโรงเรียน ตอนนี้ก็กำลังรอเงินเพื่อจะไปสมัครแฟนคลับ วันที่ 3 เดือนหน้าก็แพลนกับวะสุไว้แล้วว่าจะไปดูคอนอีก คอน アリス九號 เป็นอะไรที่สนุกมากๆๆๆๆๆๆ โชเล่นกับแฟนเพลงเยอะมาก เต้นด้วยกัน ยิ้มด้วยกัน สนุกด้วยกัน~ มีความสุขจังงงงงงง

พิมพ์ไปพิมพ์มา ใช้เวลาไปเยอะขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย~~ ต้องไปอาบน้ำเตรียมตัวไปโรงเรียนแล้วล่ะ เดี๋ยวต้องแวะไปจ่ายค่ารูปโชที่คอมบินิด้วย~ ไปแล้วดีกว่า ชะแว้บบบบบบบบบ