ไม่ได้อัพบลอคเป็นสัปดาห์ๆจนเหมือนจะเป็นเรื่องปกติไปแล้วเนอะ... มาอยู่ญี่ปุ่นแล้วเหมือนเวลาแต่ละวันมันผ่านไปเร็วมากเลยอ่ะ แบบไม่ทันไรก็หมดวันละ -- --;;;
ตาราง 1 วัน in Japan ของ タニダ
08:45 -- ตื่นเพราะเสียงนาฬิกา
09:00 -- ลุกจากเตียง เดินขึ้นไปอาบน้ำที่ห้องน้ำชั้น 5
10:00 -- ทำเช้าเช้ากินกับเพื่อน
11:00 -- ลงมือกินข้าว
11:30 -- จัดของเตรียมออกจากบ้าน
12:00 -- ออกเดินทางไปโรงเรียน
12:45 -- ถึงโรงเรียน เมาท์กับเด็กภาคเช้า
01:00 -- เริ่มเรียนอย่างร่าเริง
04:30 -- โรงเรียนเลิก เริ่มคุยหาที่ชิวก่อนทำงาน
05:45 -- เดินทางมาถึงที่ทำงาน เปลี่ยนเสื้อ แต่งตัว
06:00 -- ตอกบัตร & เริ่มทำงาน
11:20 -- เก็บร้านเรรียบร้อย เดินเหนื่อยเปลี้ยเพลียแรงไปที่สถานีรถไฟ
11:30 -- หลับในรถไฟ
12:00 -- เดินสลึมสลือกลับบ้าน
12:10 -- เดินทางถึงห้อง ไปอาบน้ำ
12:30 -- ถ้ามีแรงจะนั่งเล่นคอมต่อ ถ้าไม่ไหวก็นอนเลย
02:00 -- ถ้าเล่นคอมก็จะนอนเวลานี้
และก็วกกลับไปตื่นตอน 9 โมงเช้าใหม่
ดูมันเป็นตารางชีวิตที่มีแบบแผนมากเลยเนอะ และมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆล่ะ ช่วงนี้เราทำงานวันธรรมกาสามวัน เพราะงั้นก็จะมีวันที่ไม่มีเวลากระดิกระเดี้ยตัวเลยสามวันเต็มๆ พอถึงวันที่ไม่มีงาน ก็จะหาอะไรทำผ่อนคลายสมอง ซึ่งส่วนใหญ่สิ่งที่จะทำก็คือการ window shopping นั่นแหละ พอกลับบ้านมาก็สามทุ่มสี่ทุ่ม อาบน้ำ นั่งเล่นคอมเล็กน้อย แล้วก็จะนอน
มันเหมือนจะมีช่วงเวลาที่น่าจะว่าง แต่ปัญหามันอยู่ที่ช่วงเวลาที่ว่างนั้น... เราเอามาเขียนฟิคไม่ได้อ่ะสิ -- --;;; เราเป็นคนใช้เวลาในการเขียนฟิคนาน และตอนที่เหนื่อยๆก็หัวไม่แล่นอีกด้วย วันนี้ว่าจะนั่งเขียนนะ แต่ต่อไปได้หน้านึงหัวก็จอดแล้ว เฮ้ออออออออออออออ เบื่อตัวเองจังแฮะ อยากจะต่อฟิคเร็วๆ เพราะรู้สึกว่าปล่อยให้คนอ่ารอมานานากแล้วอ่ะ ฮือออออออออออออ T-T
ช่วงนี้เราก็ยังอยู่ที่ญี่ปุ่นได้อย่างสบายดี มีเหนื่อยใจกับคำติเตือนของเหล่าพี่ๆที่ที่ทำงานนิดหน่อย แต่เราคิดว่าเราทนได้ เราก็รับฟังคำของเค้าโดยคิดซะว่าที่เค้าบอกก็คือเค้าสอน เค้าอยากจะให้เราเป็นงานจริงๆเค้าก็เลยจ้ำจี้จ้ำไช ซึ่งบางทีตัวเราเองก็เป็นคนทำผิดให้โดนต่อว่าเองด้วยแหละ โดนดุก็สมควรแล้ว
จากประสบการณ์การทำงานมาเกือบเดือนครึ่ง ทำให้เรารู้สึกถึงนิสัยขาดช่วงของตัวเอง มันเหมือนกับว่าถ้าเราทำอะไรอยู่ แล้วมันมีงานให้ทำอยู่เรื่อยๆต่อไป เราก็จะทำของเราไปเรื่อยๆ แต่ถ้ามันเกิดขาดช่วง ไม่มีงานขึ้นมา เราจะเหมือนลืมไปเลยว่าต่อจากนั้นเราควรจะต้องทำอะไรต่อ ซึ่งบางทีเราก็จะยืนเหม่อไปเลยจนเทนโจ้เค้าต้องชี้บอกว่า "ไปจัดโต๊ะหกสิ ยืนทำอะไร" อะไรแบบนั้น
ตัวเราเองก็ไม่เข้าใจนะว่าทำไมมันถึงเหม่อไป แต่ก็เป็นแบบนี้ทุกครั้งที่ทำงานเลย วันก่อนก็เหม่อเพราะที่ร้านเปิดเพลงคาราบาว ฟังแล้วแอบคิดถึงความหลังอะไรนิดหน่อย ก็เลยหยุดงานไปแป๊บหนึ่ง ก็เลยโดนพี่เค้าบ่นว่าจะยืนเฉยๆทำไม T-T พี่คะ... หนูขอโทษนะที่หนูเหม่ออ้ะ...
ส่วนเรื่องอื่นนอกจากเรื่องทำงาน... สองวันก่อนราตัดผมหน้าเองแล้วมันก็เต่อน่าเกลียดมาก ขอจบเรื่องน่าอนาจใจไว้เท่านี้ละกัน เพราะมันก็ถึงเวลานอนของเราแล้วด้วยล่ะ วันนี้นอนตีสองเท่ากับตารางเลยเห็นมั้ย? เป็นคนที่ใช้ชีวิตได้ตรงตามตารางจริงๆเลยนะเราเนี่ย -- --;;;
P.S PV KAT-TUN ตัวใหม่ ทัตจังสวยขั้นเทพอ่ะ " きみがいる。。" เสียงร้องก็นิ่มได้ใจ... ชอบทัตจังจังเลย~~ พีคเพลงนี้มากมาย XD
